Соц үеийн сургуулийн бацаан байх үед том агаа аниа нар гадаа нарлангаа ярьж суудгийм аа.
- Өндөр телевизийн антен байна ш дээ
- Тийн.
- Тэрний хажуугаар байдаг айлын Рекорд зурагт өнгөтөөр гардаг гэнэ лээ ш дээ.
- Поох, гоёийн.
*** ***
Манайх картын барааны үеийн дараахан Багануур шилжсийн. Очоод удаагүй тул хүн хар сайн танихгүй. Очсон жил Орос ах нар буцах болоод, гэрийн шинэхэн мебель тавилга хямд авах болдгийн. Аав, ээж төсвийн цалинтай. Гэр нээх гоё. Ид иддэг насны дэрсхэн 5 жаалын гэдэс дундуур. Удалгүй аав гэр хороолол руу алхаж, айлын гар тээрэмд арвайн гурил тээрэмдэж ирнэ. Эмээгийн явуулсан өрөм, тосоор амтлаад арвайн гурил зуурч иддэг байж билээ. Долоо хоногийн 6 өдөр нь бантан. Үлдсэн хоногт өөр хоол. Одоо бодоход хамгийн сайхан дурсамж.
*** ***
Тэр үед дунд ангийн банди нар танкын хар малгай, офицер цүнхээр гангардаг. Дүүд энэ 2 байгаа болохоор ганган ч үнэ хямдарсан барааны зузаан ултай, бор өнгийн Чех гутал, Оросын дөрвөлжин хээтэй эрээн пальто нь түүнд таалагддагүй байсан юм. Хичээлийн цаг дөхүүт гэрээс гараад л гүйчихдэг. Зогсолтгүй гүйсээр ангидаа ороод яаран гувцсаа тайлдаг. Тараад бас гэр хүртлээ гүйдэг. Хүүхдүүд түүнийг гүйдэг мастер гээд хочилчихсон.
Олон жилийн дараа нууцаа дэлгэсэн нь:
- Гүйж байгаа хүний хувцасыг хүн анзаардаггүйн...
*** ***
Бага дүүгээ бид их цаашлуулнаа. Өвөл зурагт дуусахад цонхоор саарал гэгээ тусдаг даа. Коно дуусахаар зурагтыг унтраагаад, орондоо орохдоо бага дүүг дуудан, нүдээ нухлан сэрэх хооронд, хурдан хувцаслаарай... хоцорлоо шүү хэмээн формыг нь өмсүүлээд цайг нь уулгачихдаг байж билээ.
*** ***
Баяжуулаад байдаг юм шүү, хихи.
